جمعه هفتم بهمن ۱۴۰۱ | 17:27 | سید محمود نجاتی حسینی[خراساني] - [سنت گرایی دینی'>دینی /مدرنیته دینی :در مواجهه با مساله صلح ،حقوق بشر و شهروندی ]خلاصه مقاله به همایش بین المللی- انجمن علمی مطالعات صلح ایرانهمایش دی 1401ادیان و صلح آفرینی درهزاره سوم https://ipsan.ir/conf1401/مصالحه سنت گرایی دینی و مدرنیته دینی : در مصاف با مساله صلح،حقوق بشر و شهروندیa سید محمود نجاتی حسینی(خراسانی ) bچکیده جهان کنونی که درآن زیست می کنیم با دو نیروی جامعه ای مهم – علم ودین – بر دو بافتار جامعه ای ای پایا و پویای شالوده ای - سنت و مدرنیته – شکل گرفته است.با وجود همه روایت های متضاد و متنوع و متکثری که از نحیف بودن یا افول سنت گرایی دینی و در عوض تشدید و تقویت مدرنیته علمی حکایت می کنند؛اما به یک روایت غالب- قالب،که نقطه اتکای تئوریک این مقاله است،جهان کنونی همچنان بر مدارسنت گرایی دینی ومدرنیته علمی می چرخد.اما این خودخاستگاه یک مساله جامعه ایsocietal problem استراتژیکی شده است-که هم پرسش های خاصی را ایجاد و هم پاسخ های جامعه شناختی خاصی را می طلبد:«درحالی که سنت گرایی دینی بر لزوم اتکای جامعه و انسان اجتماعی بر "دین ورزی"religiosity الزام آور استوار است و هرچه جز این – از جمله مدرنتیه علمی – را نمی پذیرد؛و از سوی دیگر نیز مدرنیته علمی ،برعکس این دیدگاه،برضرورت بنانهادن جامعه و زیست اجتماعی برعلم گرایی و دستاوردهای علم وتکنولوژی مدرن متمرکز است؛و با توجه به این که پیامد جامعه ای ناخواسته و پیش بینی نشده ناشی از تعارض میان خواست سنت گرایی دینی و اراده مدرنیته علمی برای ایجاد هر گونه صلح جامعه ای soc

یکشنبه دوم بهمن ۱۴۰۱ | 10:5 | سید محمود نجاتی حسینی[خراساني] - [آینده اجتماعی دین و دین گرایی'>گرایی'>گرایی :در تعامل تفاهمی توافقی سازای ایران گرایی و اسلام گرایی ]بخش 2 و پایانی گفتگو با خبرگزاری ایکنا - دی 1401 یک دینپژوه و استاد دانشگاه در خصوص آینده دین در جامعه ایران معتقد است علاوه بر تأثیر کنشها و نحوه تعامل و....کد خبر: ۴۱۱۴۹۴۸تاریخ انتشار: ۰۲ بهمن ۱۴۰۱ - ۰۸:۲۲صفحه اصلی » شعب استانی » اصفهان » معارفدینداری در ایران معاصر/ ۲یک دینپژوه و استاد دانشگاه در خصوص آینده دین در جامعه ایران معتقد است علاوه بر تأثیر کنشها و نحوه تعامل و تقابل دینگرایان و سکولارگرایان در این زمینه، فرهنگ ایرانگرایی باستان نیز رقیبی برای فرهنگ اسلامگرایی سنتی خواهد بود، مگر اینکه این دو به نوعی تعامل و توافق سازنده برای حفاظت از آینده دین و دین آینده نائل شوند.نزدیک به سه دهه است که وضعیت دینداری در ایران و کموکیف آن محل بحث و مناقشه میان صاحبنظران و حتی عموم افراد جامعه است. صاحبنظران نسبت به افول برخی جنبهها و شاخصهای دینداری در جامعه هشدار میدهند و نسبت به آینده آن ابراز نگرانی میکنند و در میان عموم نیز تصور غالب بر این است که جامعه در دهههای گذشته، دیندارتر بوده و هر چه پیش میرویم، تدین و دینداری کمرنگتر میشود و بیشتر رو به افول میرود. دینگریزی نسل جوان نیز عبارتی است که زیاد آن را شنیده و میشنویم. از طرف دیگر، بروز بحرانها و ناآرامیهای اجتماعی که در آنها برخی مظاهر و نمادهای دینداری مورد هجمه قرار میگیرد، بر شدت این نگرانیها و تصورات میافزاید و ابهامها در خصوص آینده دین و دینداری در ج

چهارشنبه بیست و سوم آذر ۱۴۰۱ | 18:18 | سید محمود نجاتی حسینی[خراساني] - [اندیشیدن با اسپینوزا و دلوز در اثنای فاجعه]حامد موحدی مترجم کتاب جهان اسپینوزا - 1399(مقتضی زمینه تاریخی وزمانه اجتماعی ما)حامد موحدی ۱۳۹۹/۰۲/۲۲https://radicald.net/2020/05دموکراسی رادیکال:متن حاضر مقدمهی مترجم فارسی بر مجموعه درسگفتارهای ژیل دلوز در مورد اسپینوزاست که به زودی با عنوان «جهان اسپینوزا» توسط نشر نی منتشر خواهد شد.***«شعر سرودن پس از آشویتس بربریت است».[۱] این طعنهی آدورنو هنوز گریبان ما را رها نکرده است.[۲] پس از آشویتس تمامی ابعاد زندگی ما یادآور بربریت است. هر شعری، هر واژهای نشانهای تلویحی است از این واقعیت که پس از چنین فاجعهی تکانxadدهندهای زندگی هنوز میxadتواند ادامه داشته باشد. آیا پس از آشویتس و همچنین فاجعههای معاصر میتوان همچنان دم از اندیشه و هنر زد؟ بهxadنظر آدورنو روی دادن چنین فاجعهای با وجود تمامی سنتهای فلسفی، هنری و علوم روشنگری، نشانگر این بود که فرهنگ و اندیشهی بشری نتوانست از رخ دادن آشویتس جلوگیری کند (و حتی در برخی موارد با آن همراه شد). حال پرسشی که مطرح میxadشود این است که آیا همچنان میتوان دست به دامان اندیشه و هنر شد؟ این پرسشی معاصر و کنونی است: در اثنای فاجعه اندیشه به چه کار میxadآید؟البته آدورنو با این حکم، قصد نداشت اندیشه و هنر را ساکت کند؛ بلکه اتفاقاً بر آن بود که آنها را بیش از پیش به حرف بیاورد. از دید وی، پس از این لکهی نازدودنی اندیشه و فرهنگ بشری در برابر این فاجعه مسئول و پاسخگوست. عقل باید خود را در محضر این دادگاه احساس کند و مدام به این پرسش

چهارشنبه بیست و یکم دی ۱۴۰۱ | 19:13 | سید محمود نجاتی حسینی[خراساني] - [دین،علم،مدرنیته،جهانی شدن و رسانه در جهان اسلام و ایران ] متن کامل گفتگو با آکادمی هدی(مرداد-شهریور 1401)http://for-mystudents.blogfa.com/post/584نجاتی حسینی:در جامعه ای که علم جلوتر و پیشرفته تر از دین حرکت میکند و دین نمیتواند خودش را به روزرسانی و علمی و پیشرفته کند لذا دین از علم عقب میماند و بشر بیشتر به سراغ علم میرود برای رفع نیازها و پاسخ به پرسشهای وجودی و هستی شناختیاش و این جا است که سنگرها و مواضع دین توسط علم فتح میشود و علم گرایی و عقلانیت گرایی و سپس یک سکولاریزم نسبی مقدماتی شکل میگیرد و لذا دین یا مجبور به عقب نشینی و گرفتن حالت تدافعی شده و یا وادار به تهاجم به علم به قصد حذف آن ! میشود!؟ راه جامعه شناختی و چاره منطقی کار در خصومت ورزی نیست، تنها راه چاره در زیست متعامل و تفاهمی و توافقی علم و دین و روزآمدی و کارآمدی دین است و نیز داشتن یک دین علمی و علم دین و علم دینی.رساندن پیام دین در گذشته بدلیل صعوبت ارتباطات ، فقدان وسایل ارتباط جمعی و سادگی زندگی بشر به نظر مشکل نبود، تبلیغات به صورت منطقه ای و گاه کاملا فارغ از منطقه کنار خود بود و دیدار های حضوری افراد کمک به رفع خطا میکرد ، اما اکنون و در عصر جدید ، تبلیغ بدلیل سهولت سفر ، مهاجرت ، گسترش فضای مجازی و سرعت انتقال اطلاعات از پیچیدگی خاصی برخوردار شده و جوامع را از یکدستی خارج و دچار چندفرهنگی نموده است . در چنین جوامعی رساندن پیام دین از ظرافت خاصی برخوردار است و رعایت مبانی و اصولی را می طلبد تا تبلیغ در بستری مسالمت آمیز و ا

دوشنبه بیست و ششم دی ۱۴۰۱ | 12:46 | سید محمود نجاتی حسینی[خراساني] - [واقعیت اجتماعی فرهنگ دینی در جامعه ایران کنونی 1401] در گفتگو با خبرگزاری بین المللی قرآن (ایکنا ) دی 1401- بخش اولدینداری در ایران معاصر/ ۱ایران در میانه دینگرایی و دینگریزیکد خبر: ۴۱۱۲۹۶۶تاریخ انتشار: ۲۶ دی ۱۴۰۱ - ۰۸:۱۴صفحه اصلی » شعب استانی » اصفهان » معارفدینداری در ایران معاصر/ ۱مدیر گروه دین انجمن انسانشناسی ایران معتقد است:جامعه ایران اسلامی معاصر در آستانه یک وضعیت مرزی میانه واقع شده، یعنی برای اولین بار، شاهد ظهور و بروز یک پدیده قطبی شده، قطبیساز، شکافساز و فاصلهانداز به لحاظ اجتماعی، فرهنگی و حتی سیاسی با عنوان «ایران در آستانه و در میانه دینگرایی و دینگریزی» هستیم.با پیروزی انقلاب و استقرار نظام اسلامی در کشور، اداره جامعه بر مبنای آموزههای دین در دستورکار قرار گرفت. از سوی دیگر، داشتن جامعهای که در تمام سطوح و ساحتهای آن، آموزههای دینی جاری و ساری باشد، از اهدافی بهشمار میرفت که انقلاب اسلامی برای تحقق آن شکل گرفته بود، ولی موضوع به این سادگی نبود و شرایط مطابق انتظارات پیش نرفت. اگر یکی از جلوههای تحقق جامعه دینی را بهبود و ارتقای وضعیت و سبک دینداری عموم افراد جامعه در نظر بگیریم، تغییر و تحولاتی که در نتیجه پدیده جهانی شدن بهوجود آمد، جامعه ایران را نیز متأثر کرد و مسئله شکاف نسلها و نیز فقدان پاسخگویی مناسب به مطالبات اجتماعی، دست به دست هم داد تا شاهد تغییراتی در کمیت، کیفیت و سبک دینداری و دینورزی جامعه ایرانی باشیم، تا جایی که برخی قائل به این موضوع شدند که کمیت و کیفیت شاخص